ไม่ต้องกลัวนะลูก ที่อยู่ตรงนี้คือร่างของแม่เอง

3

เสียงปิดประตูดังลง ฉันยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งโดยยังไม่เข้าใจอะไรเลยสักนิด หรือจริงๆฉันควรต้องเข้าใจนะ ร่างกายนี้ของฉัน มันเข้าใจได้ยากจัง …

ฉันไม่เข้าใจอะไรนัก เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ ฉันกำลังคิดว่าจะเริ่มจากอะไรก่อนดี … หาอาหาร แหล่งพลังงานให้ร่างกายนี้ ….

ฉันหยิบไข่ในตู้สี่เหลี่ยมสร้างความเย็นออกมา และเริ่มคิดที่จะทำแบบที่เด็กสาวชอบให้ร่างกายนี้ทาน

แต่คิดอีกที …

“อา~~~”

กร้อบ กรุ้บ …. กร้วม กร้วม … กร้วม

ฉันก็หย่อน เจ้าไข่นั่น เข้าปากแล้วเคี้ยวๆ ก่อนจะกลืนเข้าไป … ฉันว่ามันง่าย และก็พอมีรสชาติอยู่

แต่เหมือน ร่างกายนี้ จะไม่ชอบทั้งรส และสัมผัสนะ …

…. ไม่มีอะไรหกหล่นเปรอะเปื้อนใช่ไหม …

อืม ไม่มี มีแต่ปากที่มีน้ำจากไข่เลอะออกมานิดๆ … ไว้ไปล้างที่

ซ่า~~~

ฉันย้ายร่างกายนี้ มาทำความสะอาด แผ่นกระเบื้อง และแผ่นเหล็ก ที่ใช้ประกอบอาหารให้เด็กสาวกิน

ตรื้ด ตรื้ดดด~

เสียงของแผ่นสี่เหลี่ยมที่มีหน้าจอดังขึ้น ร่างกายนี้ ตื่นเต้นแปลกๆ จนทำให้ฉันต้องเดินไปหยิบมันขึ้นมา

[Handsome Sumail]

[บ่ายนี้ว่างหรือเปล่า ถ้าว่างเจอกันที่ไหนดีจ๊ะ]

“.....?”

ทำไมแค่อ่านข้อความนี้ … เหมือนร่างกายนี้ จะตื่นเต้นแปลกๆนะ …. เป็นความรู้สึกคนละแบบ … จากเด็กสาวนั่น มันไม่ได้ออกมาจากหัวใจ แต่มันออกมาจาก … ความโลภ ? กับระบบสืบพันธ์ ?

อะไรกันเนี่ย มนุษย์ เข้าใจยากจัง

[Just being nice :)]

[มาหาที]

[Handsome Sumail]

[วันนี้มาแปลกนะ นึกว่าจะพิมพ์อะไรหวานๆ … แล้วเจอกันจ้า]

“.......”

จบการสนทนาในอุปกรณ์ที่มนุษย์ชื่นชอบนี่แล้ว

ฉันมองดูภายในที่อยู่อาศัยนี่ จดจำสิ่งเล็กๆที่ร่างกายนี้ทำ

มีแค่โซนห้องข้างหน้า ที่ใช้ต้อนรับมนุษย์อื่น กับห้องน้ำเท่านั้น ที่จะถูกทำความสะอาดแบบหยาบๆ แต่โซนอื่นๆ รวมถึงโซนของเด็กนั่น … ห้องของเด็กสาวนั่น จะเป็นที่ๆเอาไว้ โยนขยะเข้าไปซ่อน

เมื่อคืน ฉันคงใช้ร่างกายนี้ ทำแต่เรื่องของเด็กสาวมากไป จนลืมทำแหล่งที่อยู่ ให้เหมาะสม … ระหว่างรอ มนุษย์คนนั้น ที่กระตุ้นทั้งความโลภ และระบบสืบพันธ์ จะมาหา

ฉันควร เริ่มจัดการทำให้สถานที่แห้งนี้ทุกโซน เป็นแหล่งที่อยู่ที่ฉันชอบเสียก่อน … หรือต้องทำให้เป็นแหล่งสำหรับร่างกายนี้ …

แต่คิดอีกที

ทำให้เป็นแหล่งที่อยู่ สำหรับเด็กสาว จะดีกว่า … อืม…

………………….

……………………